Οι ευθύνες της κυβέρνησης για το τραγικό δυστύχημα με το αεροσκάφος Canadair στην Εύβοια που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο των ηρωικών πιλότων.

Οι ευθύνες της κυβέρνησης για το τραγικό δυστύχημα με το αεροσκάφος Canadair στην Εύβοια που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο των ηρωικών πιλότων.

Το τραγικό δυστύχημα με το αεροσκάφος CL-215 Canadair σήμερα στην Εύβοια που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο των ηρωικών πιλότων φέρνει αναπόφευκτα στην συζήτηση για το τι γίνεται ή καλύτερα για το τι πρέπει να γίνει στο σύστημα κατάσβεσης των δασικών πυρκαγιών συνολικά της χώρας, όπως και στον  εναέριο στόλο αεροπυρόσβεσης

Αυτό γιατί επείγει η ανανέωση όχι μόνο του εναέριου στόλου των πυροσβεστικών αεροσκαφών αλλά και του συστήματος αντιμετώπισης πυρκαγιών συνολικά.

Τα CL-215 είναι σχεδόν μισού αιώνα αεροσκάφη, τα CL-415 είναι εικοσαετίας και μικρή διαφορά έχουν σε μεταφορική ικανότητα, ενώ ερευνάται και η αξιοπιστία τους: Έχουν επίσης σημαντικές απώλειες, αναλογικά με τα χρόνια υπηρεσίας, περισσότερες από τα -215!

Αυτό ξεκινά από την εκπαίδευση συνεχίζει στην έγκαιρη προειδοποίηση (με σταθμούς στο έδαφος και drones στον αέρα και αεροσκάφη επιφυλακής) και καταλήγει έως τα πυροσβεστικά μέσα.

Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Η σταδιακή απαξίωση και η διάλυση της Δασικής Υπηρεσίας (η οποία συντελέστηκε μεθοδικά μεταξύ 1984 και 1998) έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις τεράστιες καταστροφές που ακολούθησαν.,

Η έλλειψη έμπειρων δασοπυροσβεστών, σε συνδυασμό με την επίσης κατάργηση της Αγρονομίας-Αγροφυλακής  οδήγησαν ολοκληρωτικά στην εξάρθρωση του συστήματος αντιμετώπισης  των δασικών πυρκαγιών.

Μάλιστα η κυβέρνηση  του Κώστα Καραμανλή είχε δεσμευτεί για την επανασύσταση της Αγροφυλακής, πλην όμως αυτή ουδέποτε συντελέστηκε.

Προσλήψεις έγιναν, την περίοδο 2005-2006 αλλά τελικά οι νέοι αγροφύλακες κατέληξαν κλητήρες σε υπουργεία, αφού η νέα υπηρεσία ποτέ δεν επανασυστάθηκε.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου…  «Κλιματικής Κρίσης» και Πολιτικής Προστασίας αυτή τη στιγμή διαθέτουμε συνολικά για την κατάσβεση των πυρκαγιών 89 εναέρια μέσα (40 από τον εθνικό στόλο και 49 με καθεστώς εκμίσθωσης), έναντι 83 το 2022 και 61 το 2019.

Προσοχή όμως, δεν είναι όλα τα μέσα για αεροπυρόσβεση.

Από τα 40 αεροσκάφη  του εθνικού στόλου, τα 32 κάνουν αμιγώς αυτή τη δουλειά και τα υπόλοιπα 8 είναι ελικόπτερα που χρησιμοποιούνται  για τον «συντονισμό» και την επιτήρηση της κατάσβεσης.

Τον συντονισμό τον είδαμε στις φετινές πυρκαγιές και μάλλον κρίνεται ως τραγικός, στα αποτελέσματά του.

Αντιστοίχως, από τα 49 μισθωμένα, τα 17 είναι πυροσβεστικά αεροσκάφη και τα 32 ελικόπτερα.

Όπως φαίνεται στην πράξη όμως, η αύξηση της δύναμης των πτητικών μέσων πάλι δεν επαρκεί ώστε να σβηστούν εγκαίρως οι φωτιές στη χώρα μας τους καλοκαιρινούς μήνες.

Γιατί; Γιατί λείπει το αποφασιστικό αυτό μέσα που θα κάνει τη διαφορά. Με λίγα λόγια λείπει η κατάλληλη μίξη των εναέριων μεσών.

Ο Μητσοτάκης είπε στη Βουλή ότι «υπάρχουν πολλά εναέρια μέσα». Είχε δίκιο. Ναι, αριθμητικά είναι μεν πολλά, η απόδοσή τους όμως είναι  αμφισβητούμενη. Κάτι που αποδείχθηκε και στην πράξη.

Είπε ο Κ.Μητσοτάκης στην επίσκεψή του λίγες ημέρες πριν την σημερινή τραγωδία στην 112 ΠΜ.:

«Κι επειδή ξέρω ότι πετάτε κι ένα αεροπλάνο, το οποίο είναι παλιό και δύσκολο και βγάζει βλάβες, ειδικά για τους χειριστές των CL- 215 έχω πολύ βαθιά εκτίμηση.

Η δική μας η δουλειά είναι να σας υποστηρίζουμε έμπρακτα στη δουλειά την οποία κάνετε εσείς και το συντομότερο δυνατόν να αντικαταστήσουμε πια τα CL-215 με τα καινούρια CL-515».

Ποια CL-515  εννοούσε ο Κ.Μητσοτάκης; Τα αεροσκάφη δεν υπάρχουν ως τέτοια, καθώς πρόκειται μόνο για σχέδιο. Και η εταιρεία για να ξεκινήσει να τα παράγει θέλει μεγάλη παραγγελία. Ποιος θα τη δώσει και πότε;

Αυτό που δυστυχώς λείπει από τον εναέριο στόλο της αεροπυρόσβεσης είναι εκείνο το αποφασιστικό μέσο που θα κάνει τη διαφορά. Το εναέριο μέσο που θα με την συμβολή του θα εξουδετερώσει το πύρινο μέτωπο μέσα σε ελάχιστη ώρα.

Και τέτοια μέσα δεν μπορεί να είναι ούτε τα Air Tractor ούτε και τα PZL φυσικά. Για τα Air Tractor ας μην κάνουμε  σχολιασμό καλύτερα.

Είναι χρήσιμα, όπως και τα PZL, μόνο για την πρώτη μισή ώρα. Μετά τόσο η αδυναμία τους να επιχειρήσουν σε δυσμενείς συνθήκες όσο και υδροληψίας είναι χαρακτηριστικά.

Το 2007 στην Ελλάδα είχαν βρεθεί ένα IL-76 και δύο Be-200 Beriev προερχόμενα από την Ρωσία, Το 2021 ένα Be-200 που ήταν υπό καθεστώς μίσθωσης,. Τα αεροσκάφη αυτά ήταν ο αποφασιστικός παράγοντας που λείπει σήμερα, από τον εναέριο στόλο.

Το Canadair είχε παραληφθεί τον Δεκέμβριο του 1975 με σειριακό αριθμό 1055 και σήμερα απογειώθηκε για να επιχειρήσει από τη Νέα Αγχίαλο Βόλου ήταν δηλαδή ηλικίας 48 ετών!

Ποιοι είναι οι δύο ήρωες πιλότοι που έπεσαν στο καθήκον

Ο 34χρονος σμηναγός Χρήστος Μουλάς και ο 27χρονος ανθυποσμηναγός Περικλής Στεφανίδης, χειριστές της 355 Μοίρας Τακτικών Μεταφορών της 112 Πτέρυγας Μάχης, χωρίς δεύτερη σκέψη όρμηξαν κυριολεκτικά στις φλόγες και θυσίασαν τις ζωές τους στον βωμό του καθήκοντος.

Ο Σμηναγός Χρήστος Μουλάς είχε καταγωγή από τον Αποκόρωνα Χανίων, όπου δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά οι γονείς τους και έζησε εκεί τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια, πριν παρουσιασθεί στη Σχολή Ικάρων. Ο 34χρονος ήταν παντρεμένος και σε λίγους μήνες θα γινόταν πατέρας καθώς η σύζυγός του είναι έγκυος 3 μηνών.

Ο 27χρονος ανθυποσμηναγός Περικλής Στεφανίδης με καταγωγή από το Κιλκίς, μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη όπου τελείωσε το Γυμνάσιο και το Λύκειο στην Ξηροκρήνη. Πέρασε στη Σχολή Ικάρων και μετά την αποφοίτηση υπηρέτησε στα πυροσβεστικά αεροσκάφη.

Τα σενάρια της συντριβής

Αναπάντητα γιατί πλανώνται για τα αίτια της συντριβής του Canadair και πλέον όλες οι έρευνες στρέφονται στο να δοθούν απαντήσεις, πώς δύο νέοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε κλάσματα δευτερολέπτων σε μία πτήση που έκαναν σχεδόν καθημερινά το τελευταίο διάστημα, εξαιτίας των επικίνδυνων πυρκαγιών που μαίνονται σε πολλές περιοχές της χώρας.

Στο συγκλονιστικό βίντεο που κατέγραψε τη μοιραία πτώση, παγώνοντας όλη την Ελλάδα το Canadair CL-215 πραγματοποίησε ρίψη νερού πάνω από μια εστία φωτιάς. Αμέσως μετά δείχνει να παίρνει ύψος αλλά όχι τόσο ώστε αρχικά να αποφύγει την κορυφή ενός δένδρου πάνω στην οποία «βρίσκει» ο πλωτήρας του δεξιού φτερού και ξεκολλάει. Την επόμενη στιγμή το αεροσκάφος παίρνει μεγάλη κλίση δεξιά και χάνεται μέσα σε μια χαράδρα όπου και συντρίβεται.

Σε μία πρώτη αποτίμηση ειδικοί επιχειρούν να αναλύσουν τα αίτια της συντριβής.

Όπως αποκάλυψε, λίγο πριν γίνει γνωστή η είδηση του θανάτου των δύο Ικάρων, ο Φαίδων Καραϊωσηφίδης, αεροναυπηγός και εκδότης του περιοδικού ΠΤΗΣΗ, τα συγκεκριμένα αεροπλάνα (CL-215) δεν έχουν σύστημα εκτίναξης ή διαφυγής και ότι η καλύτερη ελπίδα που έχουν οι χειριστές σε περίπτωση που συμβεί κάτι, είναι να επιχειρήσουν αναγκαστική προσγείωση έστω και σε ανώμαλο έδαφος, όπως συνέβη το 2015 στη Λακωνία και το 2016 στα Δερβενοχώρια.

«Από κει και ύστερα δεν υπήρχε ούτε χρόνος αλλά κυρίως ούτε χώρος ελιγμών (…) Και αμέσως μετά τη ρίψη, επειδή το αεροπλάνο ελαφρώνει, εκτινάσσεται στον αέρα και λαμβάνεται κι αυτό υπόψη για το πώς μπορεί να ακολουθήσει μετά η τροχιά του ιπτάμενου μέσου» τόνισε.

Ανάλογη και η εκτίμηση του Παντελή Φραγκούλη, πιλότου και εμπειρογνώμονα αεροπορικών ατυχημάτων: «Δεν είχαν κανένα περιθώριο ζωής οι πιλότοι μετά την αποκόλληση του πλωτήρα από το αεροσκάφος».

«Το αεροσκάφος πέταξε πάρα πολύ χαμηλά προκειμένου να στοχεύσει ακριβώς στη φωτιά. Το δεξί φτερό προσέκρουσε πάνω σε δέντρα, αποκολλήθηκε ο πλωτήρας, μειώθηκε πάρα πολύ η ταχύτητα του αεροπλάνου γιατί ήταν πάνω σε στροφή. Δεν είχε την ταχύτητα να σηκωθεί. Από την στιγμή που χτύπησε ήταν σε στροφή και δεν υπήρχε κανένα περιθώριο σωτηρίας του αεροσκάφους και του πληρώματος».

Ο δήμαρχος Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, Γρηγόρης Κωνσταντέλλος, που είναι και έμπειρος κυβερνήτης της Πολιτικής Αεροπορίας αναλύοντας στον ANT1 στο βίντεο της συντριβής σημείωσε πως «είναι από τις συνηθισμένες πολύ χαμηλού ύψους πτήσεις των πυροσβεστικών αεροσκαφών στα 30-40 πόδια με 10- 15 μέτρα. Βλέπουμε ότι το ανάγλυφο είναι πάρα πολύ επικίνδυνο και η ρίψη του νερού εξαιρετικά στοχευμένη. Αφού ρίξει το νερό, βλέπουμε ότι όλο το δεξί φτερό περνά μέσα από δέντρα μεσαίας ανάπτυξης. Ο πλωτήρας αποκόπτεται δημιουργώντας αεροδυναμική διαταραχή προφανώς πρέπει να υπάρξει κάποιο πρόβλημα σε επίπεδο πηδαλίων κλίσης».

«Η κλίση φτάνει να υπερβαίνει τις 90 μοίρες. Το αεροσκάφος μπαίνει σε διαδικασία απώλειας στήριξης, όταν πλέον μπει σ’ αυτή την κατάσταση χρειάζεται 500 με 1000 πόδια για να ανακτήσει κανείς τον έλεγχο», είπε χαρακτηριστικά.

Πηγή Pronews

Δείτε ακόμα: Σκάνδαλο: Ρωσικά ΜΜΕ αναφέρουν πως η Ρωσία πρότεινε βοήθεια με 4 τεράστια πυροσβεστικά αεροσκάφη Beriev και ο Μητσοτάκης αρνήθηκε

Αφήστε μια απάντηση