Η Ιστορία Επαναλαμβάνεται: Η Μητέρα Τερέζα πριν απο τον Έπσταϊν έκανε ακριβώς την ίδια δουλειά για την ελίτ!

Η Μητέρα Τερέζα, συχνά παρουσιάζεται ως το απόλυτο σύμβολο ανιδιοτελούς φιλανθρωπίας, αλλά μια πιο προσεκτική εξέταση αποκαλύπτει μια σκοτεινή πλευρά που προκαλεί σοβαρές ηθικές και κοινωνικές ανησυχίες… πιθανόν κάπως έτσι να είχε μείνει και ο Έπσταϊν στην ιστορία αφού πολλοί και ισχυροί άνθρωποι προσπάθησαν να του φτιάξουν την εικόνα του φιλάνθρωπου – και μάλιστα αυτού που βοηθάει παιδιά.

Η Μητέρα Τερέζα μετά τον θάνατό της, είχε εξοικονομήσει τόσα πολλά χρήματα, που ο Ιταλός δημοσιογράφος Τζανλουίτζι Νούτσι έγραψε: Η Τερέζα είχε τόσα πολλά χρήματα στην Τράπεζα του Βατικανού που αν τα είχε αποσύρει, ολόκληρη η Τράπεζα του Βατικανού θα είχε αδειάσει.

Ποιοι ήταν όμως οι δωρητές;

Ένας από αυτούς ήταν ο Ντόναλντ ΜακΓκουάιρ, ένας παιδόφιλος καταδικασμένος σε υποθέσεις παιδιών και αμερικανός Ιησουίτης ιερέας. Παρά το γεγονός ότι τα δικαστήρια του επιδίκασαν 25 χρόνια ισόβιας κάθειρξης, έγραψε στην Εκκλησία παρακαλώντας απεγνωσμένα να αποκαταστήσουν το όνομα του, ακριβώς επειδή ήταν ένας γενναιόδωρος δωρητής.

Η Τερέζα δεχόταν δωρεές από πολλές εγκληματικές προσωπικότητες, κάποιοι απο αυτούς έχουν άμεση σχέση με την υπόθεση Έπσταϊν, ο κυριότερος αλλά και αυτός που καθιέρωσε την εικόνα της φιλάνθρωπου, ήταν ο Βρετανός εκδότης Robert Maxwell, πατέρας της Ghislaine Maxwell, συνεργάτη του Επστάιν, όπως και διπλός πράκτορας της Μοσάντ και της Mi6, εμπλεκόμενος σε τεράστια οικονομικά σκάνδαλα, και άλλες εγκληματικές δραστηριότητες. Υπήρξε επίσης Βρετανός βουλευτής και βαρόνος των μέσων ενημέρωσης (ήταν αυτός ο οποίος δημιούργησε την εικόνα της Αγίας Τερέζας). Μεταξύ άλλων, ήταν αυτός ο οποίος έκλεψε εκατομμύρια λίρες από τα συνταξιοδοτικά ταμεία των δικών του εταιρειών.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι μεγαλύτερες δωρεές της προήλθαν από παιδόφιλους, απατεώνες και καταχραστές, για να εξωραΐσουν τη δική τους φήμη με τον μύθο της «Αγίας Τερέζας».

Το κύριο κίνητρο της Τερέζας για το έργο της, όπως η ίδια λέει, δεν ήταν να υπηρετήσει, αλλά να συγκομίσει τα βάσανα των φτωχών για τον Ιησού: «Είναι πολύ όμορφο για τους φτωχούς να αποδέχονται την μοίρα τους, να τη μοιράζονται με τον Χριστό. Νομίζω ότι ο κόσμος βοηθάται πολύ από τα βάσανα των φτωχών ανθρώπων.» Δεν ήθελε να αλλάξει τη μοίρα των φτωχών, αλλά θεωρούσε ότι ήταν «όμορφο» να την αποδεχτούν.

Η αλήθεια άλλωστε ήταν πως εκείνη την εποχή, η φτώχεια του τρίτου κόσμου οφειλόταν κυρίως στον χριστιανικό ιμπεριαλισμό, και αυτή απλά τους παρότρυνε να την αποδεχτούν, μάλιστα τους έλεγε ότι τα βάσανά τους βοήθησαν τον κόσμο. Η Τερέζα απαγόρευσε τα παυσίπονα για τους αρρώστους, καθώς πίστευε ότι έπρεπε να υπομένουν για τις αμαρτίες τους. “Υπήρχε κακή υγιεινή, 50-60 άτομα στοιβαγμένα σε ένα δωμάτιο, έλλειψη φροντίδας και ανεπαρκές φαγητό παρά τα εκατομμύρια σε δωρεές. Η δηλωμένη πεποίθησή της ήταν «Οι άρρωστοι πρέπει να υποφέρουν όπως ο Χριστός στον σταυρό». Οι εθελοντές στο φιλανθρωπικό της ίδρυμα δήλωσαν ότι δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον να θεραπεύσει ασθενείς, καθώς ο πόνος τους ήταν το πλεονέκτημα του ιεραποστολικού της εγχειρήματος. (en.wikipedia.org)

Οι ετοιμοθάνατοι ασθενείς δεν μεταφέρονταν για να τους δοθεί θεραπεία και να θεραπευτούν, αλλά για να βαπτιστούν και να προστεθούν στον αριθμό των προσηλυτισμένων. Τα υποφέροντα σώματα ήταν απλοί αριθμοί που έπρεπε να καταμετρηθούν και να αναφερθούν στον ευρύτερο χριστιανικό κόσμο, για να κοσμήσουν τη φήμη της και να λάβουν κεφάλαια.

Επι προεδρίας Κλίντον με την Χίλαρι άνοιξε στην Ουάσιγκτον το «κέντρο για μωρά» ή “Σπίτι Βρεφών της Μητέρας Τερέζας” για γυναίκες μόνες που είχαν γεννήσει και που επίσημα αποσκοπούσε στην υιοθέτηση των μωρών. Παρόλες τις προσπάθειες να προσεγγίσουν το “σπίτι’ και τα άτομα που δούλευαν εκεί, κανένας δεν μπόρεσε να ελέγξει το ίδρυμα γιατί η φήμη της ως φιλάνθρωπος είχε γιγαντωθεί.

Η φήμη της Μητέρας Τερέζα χρησιμοποιήθηκε για να καλύψει ή να λευκάνει την εικόνα αυτών των ανθρώπων, με αποτέλεσμα η φιλανθρωπία να λειτουργεί ως εργαλείο όχι μόνο εγκλημάτων αλλα και κοινωνικής κάλυψης και νομιμοποίησης.

Κάλυψη για τους Ισχυρούς και τα συμφέροντα

Η Μητέρα Τερέζα λειτούργησε σε ένα μετα-αποικιακό και πολιτικά φορτισμένο πλαίσιο, και η κριτική υποστηρίζει ότι μέσω των δράσεών της παρείχε κάλυψη σε ισχυρούς, αυταρχικούς ηγέτες και άλλους αμφιλεγόμενους παράγοντες. Το «Σπίτι Βρεφών» στην Ουάσιγκτον, υποτίθεται φιλανθρωπικό, πωλήθηκε τελικά ως έπαυλη αξίας 3 εκατομμυρίων δολαρίων, εγείροντας ερωτήματα για την εκμετάλλευση των πόρων της φιλανθρωπίας.

Ο Christopher Hitchens και άλλοι επικριτές έχουν καταγράψει λεπτομερώς τον τρόπο λειτουργίας των ιδρυμάτων της Μητέρας Τερέζας, τονίζοντας την ανεπάρκεια στην ποιότητα φροντίδας και την ιδεολογική χρήση του πόνου για κοινωνική και θρησκευτική επιρροή. (en.wikipedia.org)

Οι πιο ακραίες καταγγελίες, όπως τα τεράστια ποσά στη Βατικανή Τράπεζα ή η συνεργασία με εγκληματίες και παιδεραστές, επιβεβαιώνουν πως η ιστορία της Μητέρας Τερέζα δεν έχει ερευνηθεί όπως όφειλε να πράξει η ιστορία. Η γενική εικόνα αφήνει σαφή αίσθηση ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται: ο πόνος και η εκμετάλλευση των αδύναμων μπορεί να καλύπτονται από ένα μανδύα φιλανθρωπίας, όπως και σε άλλες σύγχρονες υποθέσεις ισχυρών και αμφιλεγόμενων προσωπικοτήτων.